اگر روزی بمیرم تمام کتاب هایی را که دوست دارم با خودم خواهم برد . قبرم را از عکس کسانی که دوستشان دارم پر خواهم کرد و خوشحال از اینکه اتاق کوچکی دارم بی آنکه از آینده وحشتی داشته باشم . دراز می کشم سیگاری روشن می کنم و به خاطر همه دخترانی که دوست داشتم در آغوش بگیرم گریه خواهم کرد اما درون هر لذت، ترسی بزرگ پنهان شده است . ترس از اینکه صبح زود کسی شانه ات را تکان بدهد و بگوید : بلند شو سابیر ... باید برویم سر کار !
#سابیر هاکا_میترسم بعد از مرگ هم کارگر باشم
برچسب:
نویسنده: کامران کریمیان